Gregory Peck

Eldred Gregory Peck (5 april 1916 – 12 juni 2003) was een Amerikaanse acteur en een van de populairste filmsterren van de jaren 1940 tot de jaren 1970. In 1999 benoemde het American Film Institute Peck tot de 12e grootste mannelijke ster van de klassieke Hollywoodcinema. Na zijn studie aan het Neighborhood Playhouse bij Sanford Meisner, begon Peck op te treden in toneelproducties, waarbij hij in meer dan 50 toneelstukken en drie Broadway-producties speelde. Hij behaalde voor het eerst kritisch succes met The Keys of the Kingdom (1944), een drama geregisseerd door John M. Stahl, waarmee hij zijn eerste Academy Award-nominatie kreeg. Hij speelde in een reeks succesvolle films, waaronder het romantische drama The Valley of Decision (1944), Alfred Hitchcocks Spellbound (1945) en de familiefilm The Yearling (1946). Eind jaren veertig kreeg hij lauwe commerciële recensies, met optredens als The Paradine Case (1947) en The Great Sinner (1948). Peck verwierf wereldwijde bekendheid in de jaren vijftig en zestig, waarbij hij direct achter elkaar verscheen in de boek-naar-filmversie van Captain Horatio Hornblower (1951) en het bijbelse drama David and Bathsheba (1951). Hij speelde samen met Ava Gardner in The Snows of Kilimanjaro (1952) en Audrey Hepburn in Roman Holiday (1953), waarmee Peck een Golden Globe Award kreeg. Andere opmerkelijke films waarin hij speelde zijn Moby Dick (1956, en de miniserie uit 1998), The Guns of Navarone (1961), Cape Fear (1962, en de remake uit 1991), The Omen (1976) en The Boys from Brazil (1978). Gedurende zijn carrière portretteerde hij vaak protagonisten met "sterkte" binnen een morele setting. Gentleman's Agreement (1947) draaide om onderwerpen als antisemitisme, terwijl Pecks personage in Twelve O'Clock High (1949) ging over posttraumatische stressstoornis tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij won de Academy Award voor Beste Acteur voor zijn rol als Atticus Finch in To Kill a Mockingbird (1962), een bewerking van de gelijknamige moderne klassieker die draaide om raciale ongelijkheid, waarvoor hij universele lof kreeg. In 1983 speelde hij tegenover Christopher Plummer in The Scarlet and The Black als Hugh O'Flaherty, een katholieke priester die duizenden ontsnapte geallieerde krijgsgevangenen en Joodse mensen in Rome redde tijdens de Tweede Wereldoorlog. Peck was ook actief in de politiek, waar hij in 1947 de House Un-American Activities Committee uitdaagde en door president Richard Nixon als politieke tegenstander werd beschouwd. President Lyndon B. Johnson eerde Peck in 1969 met de Presidential Medal of Freedom voor zijn levenslange humanitaire inzet. Peck overleed in zijn slaap aan bronchopneumonie op 87-jarige leeftijd.