Orson Welles

George Orson Welles (6 mei 1915 – 10 oktober 1985) was een Amerikaanse filmregisseur, acteur, theaterregisseur, scenarioschrijver en producent, die uitgebreid werkte in film, theater, televisie en radio. Welles, bekend om zijn innovatieve dramatische producties en zijn kenmerkende stem en persoonlijkheid, wordt algemeen erkend als een van de meest bekwame dramatische kunstenaars van de twintigste eeuw, vooral vanwege zijn belangrijke en invloedrijke vroege werk—ondanks zijn beruchte conflictueuze relatie met Hollywood. Zijn kenmerkende regiestijl kenmerkte zich door gelaagde, niet-lineaire vertelvormen, innovatieve belichtingsgebruik zoals clair-obscur, unieke camerahoeken, geluidstechnieken geleend van radio, diepe scherpte shots en lange takes. Welles' lange carrière in de film staat bekend om zijn strijd om artistieke controle onder druk van studio's. Veel van zijn films werden zwaar gemonteerd en andere bleven niet uitgebracht. Hij wordt geprezen als een grote creatieve kracht en als "de ultieme auteur." Na het regisseren van een aantal hooggeprofileerde theaterproducties in zijn vroege twintiger jaren, waaronder een innovatieve bewerking van Macbeth en The Cradle Will Rock, verwierf Welles nationale en internationale faam als regisseur en verteller van een radiobewerking uit 1938 van H. G. Wells' roman The War of the Worlds, uitgevoerd voor de radiodramaserie Mercury Theatre on the Air. Er werd gemeld dat het tot wijdverspreide paniek leidde toen luisteraars dachten dat er een invasie door buitenaardse wezens plaatsvond. Hoewel deze paniekberichten meestal vals en overdreven waren, brachten ze Welles direct tot een ramp. Citizen Kane (1941), zijn eerste film met RKO, waarin hij de rol van Charles Foster Kane speelde, wordt vaak beschouwd als de beste film ooit gemaakt. Verschillende van zijn andere films, waaronder The Magnificent Ambersons (1942), The Lady from Shanghai (1947), Touch of Evil (1958), Chimes at Midnight (1965) en F for Fake (1974), worden ook algemeen beschouwd als meesterwerken. In 2002 werd hij in twee afzonderlijke peilingen van het British Film Institute onder regisseurs en critici verkozen tot de beste filmregisseur aller tijden, en een brede enquête van kritische consensus, best-of-lijsten en historische retrospectieven noemt hem de meest geprezen regisseur aller tijden. Andrew Sarris nam hem in zijn invloedrijke boek over filmkritiek The American Cinema: Directors and Directions 1929–1968 op in het "pantheon" van de 14 grootste filmregisseurs die in de Verenigde Staten hadden gewerkt. Welles stond bekend om zijn baritonstem, was ook een zeer gewaardeerde acteur en werd verkozen tot nummer 16 in AFI's 100 Years... 100 Stars, lijst van de grootste Amerikaanse filmacteurs aller tijden. Hij was ook een gevierd Shakespeare-toneelacteur en een begaafd goochelaar, die in de oorlogsjaren in troepenvariétéshows speelde.